ఆర్జన అర్ధానుస్వారం
ఆస్తి పూర్ణాను స్వారం
బహువ్రీహి సమాసాల సారం...
బ్రతుకులో నేను చేరనోచని తీరం
జీవితంలో నఇ్ తత్పురుష లనంతం
జీతం ఒకటో తారీఖునే అంతం
చేసేది తెలుగు మాష్టరీ గిరి
ఈదేది కావ్యసుధాలహరి
వ్యావహారికమూ గ్రాంథికమూ కాని
వాక్యాలు దిద్దడం తప్పనిసరి
కష్టాల ఆదేశమూ
కన్నీళ్ల ఆగమమూ
జన్మంతా నాది కాని
పరాయిదైన తత్సమమూ
కాదంటే తద్భవమూ
కాలేజీలో నా వేషం దేశ్యం
క్లాసు రూములో చెప్పేది గ్రాంథికం
అది విద్యార్దుల చెవులకు అన్యదేశ్యం
అప్పులూ పిల్లలూ ఆమ్రేడితాలు...
జీతాల్లో ఇంక్రిమెంట్లు ఉపసర్గలు
అప్పుడప్పుడు జరిగే సన్మానాలు విసర్గలు
కట్టుకున్న యింట్లోదాని సతాయింపులు నిత్యాలు
కన్నపిల్లల ఆగడాలు వైకల్పికాలు
బడిలో కుర్రాళ్ళ గోలలు బాబూ...అవి బహుళాలు
చేసేది తెలుగు మాష్టరిగిరి
ఈదేది కావ్యసుధా లహరి
కర్మధారయ సమాసాన మువర్ణానికి
పు, ంపు లైనప్పుడు...
కాతా కొట్టువాడి ముందు నాకు తలవంపులైనప్పుడు
బహువ్రీహి సమాసంబుల స్త్రీవాచక శబ్దంబుల
ఉపమానంబుల మీది ’మేను’నకు ’బోడి’యైనప్పుడు
ఇరవై ఐదు ముప్ఫై తారీఖుల మధ్య
ఇరుగ్గా ఉన్న నా అద్దె ఇంటికి
ద్వంద్వ సమాసాల్లాంటి బంధువుల జంటలు
దుగాగమ సంధుల్లా వచ్చి వాలినప్పుడు
ఎంత విశాలమైనా నా ఎడద ఇల్లు
వింతగా గుచ్చుకుంటోంది అందులో ముల్లు
చేసేది తెలుగు మాష్టరిగిరి
ఈదేది కావ్యసుధా లహరి
వరూధినీ సత్యభామల్లాంటి
ప్రబంధకన్యలతో పగలంతా విహారం...
రసికత తెలీని పిల్లల తల్లితో
రాత్రులు నా పాండితి రసాభాసం
అలంకార శాస్త్రాన్ని గూర్చి
అష్టవిధ శృంగార నాయికలని గూర్చి
ఏడ పిరియడులు,ఏకబిగిని
ఉపన్యసించగల నాకు
చూడు బ్రదర్ ! శృంగారం కంఠగతమే!
చేసేది తెలుగు మాష్టరిగిరి
ఈదేది కావ్యసుధా లహరి
క్రమశిక్షణా రాహిత్య రాజ్యాధి నేతలు
హిప్పీలకు బీటిల్స్ కి ఫ్యాషన్స్ లో భ్రాతలు
నిత్యమూ సినీ దర్శనానురక్తులు
మదంతేవాసులు లు వర్ణకాలు....
సినిమాలో లతా గళము విని సొక్కే నా శిష్యుడు..
కావ్యాల్లో కోయిల గళకలరావము ఓర్చలేడు
నగ్న తారలను తెరపై నయనానందంగా చూచి...
వరూధినీ ప్రణయాన్ని నిరసించక ఉండలేడు
చేసేది తెలుగు మాష్టరిగిరి
ఈదేది కావ్యసుధా లహరి
విలాసాల లఘువులుగా చేసి...
విలాపాలు గురువులుగా వేసి...
వ్రాసుకున్న జీవిత కావ్యం నిండా
శార్దూలాలు, మత్తెభాలు
గాండ్రిస్తున్నాయ్, ఘీంకరిస్తున్నాయ్
ఉత్పలమాలలు, చంపమాలలు
ఉన్నా అడపాదడపా
శకట ఱేఫాల కోపాలకి
సలాం చేసి మోకరిస్తున్నాయ్..
ఈ కావ్యంలో లేదు ప్రసాదం
లేదు మాధుర్యం, అసలే లేదు ఓజస్సు
ఇది ఇరవై నాలుగు ఛందస్సుల తమస్సు
ఈ జీవిత కావ్యం
ఎప్పుడో అంకితమైపోయింది
మేనేజ్ మెంట్ కృతిభర్తకు
అతడు రాల్చే సూడిద బూడిద
చాలడం లేదు నా మనోవర్తికి
ఏ మందూ పనిచేయడం లేదు నా ఆర్తికి
అది దురదృష్టం
నా జీవితం దుష్టం
అయినా
ఆర్యవ్యవహారంబుల దుష్టంబు గ్రాహ్యంబు
అని కదా చిన్నయ సూరి వచనంబు..
ఆస్తి పూర్ణాను స్వారం
బహువ్రీహి సమాసాల సారం...
బ్రతుకులో నేను చేరనోచని తీరం
జీవితంలో నఇ్ తత్పురుష లనంతం
జీతం ఒకటో తారీఖునే అంతం
చేసేది తెలుగు మాష్టరీ గిరి
ఈదేది కావ్యసుధాలహరి
వ్యావహారికమూ గ్రాంథికమూ కాని
వాక్యాలు దిద్దడం తప్పనిసరి
కష్టాల ఆదేశమూ
కన్నీళ్ల ఆగమమూ
జన్మంతా నాది కాని
పరాయిదైన తత్సమమూ
కాదంటే తద్భవమూ
కాలేజీలో నా వేషం దేశ్యం
క్లాసు రూములో చెప్పేది గ్రాంథికం
అది విద్యార్దుల చెవులకు అన్యదేశ్యం
అప్పులూ పిల్లలూ ఆమ్రేడితాలు...
జీతాల్లో ఇంక్రిమెంట్లు ఉపసర్గలు
అప్పుడప్పుడు జరిగే సన్మానాలు విసర్గలు
కట్టుకున్న యింట్లోదాని సతాయింపులు నిత్యాలు
కన్నపిల్లల ఆగడాలు వైకల్పికాలు
బడిలో కుర్రాళ్ళ గోలలు బాబూ...అవి బహుళాలు
చేసేది తెలుగు మాష్టరిగిరి
ఈదేది కావ్యసుధా లహరి
కర్మధారయ సమాసాన మువర్ణానికి
పు, ంపు లైనప్పుడు...
కాతా కొట్టువాడి ముందు నాకు తలవంపులైనప్పుడు
బహువ్రీహి సమాసంబుల స్త్రీవాచక శబ్దంబుల
ఉపమానంబుల మీది ’మేను’నకు ’బోడి’యైనప్పుడు
ఇరవై ఐదు ముప్ఫై తారీఖుల మధ్య
ఇరుగ్గా ఉన్న నా అద్దె ఇంటికి
ద్వంద్వ సమాసాల్లాంటి బంధువుల జంటలు
దుగాగమ సంధుల్లా వచ్చి వాలినప్పుడు
ఎంత విశాలమైనా నా ఎడద ఇల్లు
వింతగా గుచ్చుకుంటోంది అందులో ముల్లు
చేసేది తెలుగు మాష్టరిగిరి
ఈదేది కావ్యసుధా లహరి
వరూధినీ సత్యభామల్లాంటి
ప్రబంధకన్యలతో పగలంతా విహారం...
రసికత తెలీని పిల్లల తల్లితో
రాత్రులు నా పాండితి రసాభాసం
అలంకార శాస్త్రాన్ని గూర్చి
అష్టవిధ శృంగార నాయికలని గూర్చి
ఏడ పిరియడులు,ఏకబిగిని
ఉపన్యసించగల నాకు
చూడు బ్రదర్ ! శృంగారం కంఠగతమే!
చేసేది తెలుగు మాష్టరిగిరి
ఈదేది కావ్యసుధా లహరి
క్రమశిక్షణా రాహిత్య రాజ్యాధి నేతలు
హిప్పీలకు బీటిల్స్ కి ఫ్యాషన్స్ లో భ్రాతలు
నిత్యమూ సినీ దర్శనానురక్తులు
మదంతేవాసులు లు వర్ణకాలు....
సినిమాలో లతా గళము విని సొక్కే నా శిష్యుడు..
కావ్యాల్లో కోయిల గళకలరావము ఓర్చలేడు
నగ్న తారలను తెరపై నయనానందంగా చూచి...
వరూధినీ ప్రణయాన్ని నిరసించక ఉండలేడు
చేసేది తెలుగు మాష్టరిగిరి
ఈదేది కావ్యసుధా లహరి
విలాసాల లఘువులుగా చేసి...
విలాపాలు గురువులుగా వేసి...
వ్రాసుకున్న జీవిత కావ్యం నిండా
శార్దూలాలు, మత్తెభాలు
గాండ్రిస్తున్నాయ్, ఘీంకరిస్తున్నాయ్
ఉత్పలమాలలు, చంపమాలలు
ఉన్నా అడపాదడపా
శకట ఱేఫాల కోపాలకి
సలాం చేసి మోకరిస్తున్నాయ్..
ఈ కావ్యంలో లేదు ప్రసాదం
లేదు మాధుర్యం, అసలే లేదు ఓజస్సు
ఇది ఇరవై నాలుగు ఛందస్సుల తమస్సు
ఈ జీవిత కావ్యం
ఎప్పుడో అంకితమైపోయింది
మేనేజ్ మెంట్ కృతిభర్తకు
అతడు రాల్చే సూడిద బూడిద
చాలడం లేదు నా మనోవర్తికి
ఏ మందూ పనిచేయడం లేదు నా ఆర్తికి
అది దురదృష్టం
నా జీవితం దుష్టం
అయినా
ఆర్యవ్యవహారంబుల దుష్టంబు గ్రాహ్యంబు
అని కదా చిన్నయ సూరి వచనంబు..
